ที่ผ่านมาประเทศไทยมีการพัฒนาทางเศรษฐกิจอย่างต่อเนื่อง ซึ่งเราจะเริ่มนับกันตั้งแต่แผนพัฒนาเศรษฐกิจแห่งชาติฉบับที่ 1 ปี พ.ศ.2504 ซึ่งนับได้ว่าเป็นจุดเริ่มต้นของการพัฒนาเศรษฐกิจไทย

Thailand 1.0

ช่วง Thailand 1.0 ประเทศเราเป็นประเทศเกษตรกรรม เน้นการเกษตร และส่งออกสินค้าเกษตรเป็นหลัก เช่น ข้าว ยางพารา น้ำตาล มันสัปปะหลัง ต่อมาเราก็คิดว่า เอ เราเอาข้าวไปแลกของใช้ แลกเครื่องมือ เครื่องจักร มันจะคุ้มหรอ อีกอย่างสินค้าเกษตรมีผลผลิตที่ไม่แน่นอน ผลผลิตที่ได้ขึ้นอยู่กับปัจจัยเรื่องฤดูกาล และดิน ฟ้า อากาศ ซึ่งควบคุมไม่ได้ จึงเกิดยุคต่อมาเป็น Thailand 2.0

Thailand 2.0

ช่วงนี้เป็นช่วงที่เราเริ่มพัฒนาอุตสาหกรรมในประเทศ โดยเราจะเน้นไปที่อุตสาหกรรมเบา อุตสาหกรรมที่เป็นพื้นฐานของประเทศ และอุตสาหกรรมที่เน้นใช้แรงงานคนเป็นหลัก ในช่วงแรกเป็นการพัฒนาอุตสาหกรรมเพื่อทดแทนการนำเข้า หลังจากนั้นเราก็เริ่มมีการส่งออก

Thailand 3.0

Thailand 3.0 เกิดจากการที่เราเริ่มพัฒนาเป็นอุตสาหกรรมหนัก ช่วงนี้มีต่างชาติมาลงทุนในไทยมากโดยเฉพาะญี่ปุ่น อุตสาหกรรมในช่วงนี้เป็นอุตสาหกรรมที่มีความซับซ้อนและเน้นการใช้วิทยาการ เช่น รถยนต์, อิเล็กโทรนิค, ปิโตรเคมี

เรามาดูกันนะครับ ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างในช่วง Thailand 3.0

ในช่วงแรกที่เราก้าวสู่ยุค Thailand 3.0 เราโชติช่วง และเกรียงไกร ช่วงประมาณ พ.ศ. 2530 – 2534 GDP เราโตด้วยตัวเลข 2 หลัก โต 10% ขึ้นตลอด หลังจากนั้นเราก็โตที่ระดับใกล้ 10% จนถึง พ.ศ.2539  เรากำลังเป็นเสือตัวที่ 5 ของเอเซีย ทั่วโลกต่างจับตามองเรา เรากำลังจะเป็นประเทศพัฒนาแล้วก่อนปี พ.ศ.2560

พ.ศ. 2540 วิกฤตต้มยำกุ้ง

พ.ศ. 2541 – 2548 เรากำลังฟื้นตัว โต 4-8% ต่อไป เป็นยุคทองของ SMEs เรากำลังเป็นเสือที่พึ่งหายป่วยมาใหม่ๆ

พ.ศ. 2549 เกิดการปฏิวัติ มีการเปลี่ยนแปลงทางการเมือง ประเทศเข้าสู่ช่วงความขัดแย้งทางการเมืองที่ยาวนาน

หลังปี 2549 เศรษฐกิจเราเริ่มชะลอตัว GDP ค่อยๆลดลงเหลือหลัก 3-4 % ต่อปี ช่วงมีน้ำท่วมใหญ่ก็ติดลบไปเยอะ หลังจากนั้นใช้ยากระตุ้น โครงการรถคันแรก และอื่นๆ GDP ก็กลับไปใกล้ๆ 10% อีกครั้ง แต่หลังจากนั้นเราก็ซึมยาว โตแค่หลัก 1-2% เท่านั้น สุดท้ายเราก็ติดกับดักรายได้ปานกลาง และที่น่ากลัวที่สุดคือเรากำลังจะแก่ก่อนรวย (ประเทศที่เจอปัญหาสังคมสูงอายุก่อนหน้าเราอย่าง ยุโรป และ ญีปุ่น รวยก่อนแก่กันทั้งนั้น ยังไปกันไม่รอดเลย) โดยมีปัญหาที่หมักหมมมานานอย่างปัญหาการทำประมงแบบผิดกฎหมาย ปัญหาองค์การการบินพลเรือนระหว่างประเทศ ปัญหาทุจริตคอร์รัปชัน คอยกระหน่ำซัด

จากปัญหาและองค์ประกอบทั้งหมดที่ผ่านมา เป็นที่ชัดเจนว่า โมเดลเศรษฐกิจแบบ Thailand 3.0 ไม่สามารถพาประเทศให้เดินต่อไปข้างหน้าได้ จึงได้มีความพยายามที่ปรับเปลี่ยนประเทศสู่ยุคใหม่คือ Thailand 4.0

Thailand 4.0

หลังจากเกิดวิกฤตจาก Thailand 3.0 เราก็มานั่งทบทวนว่าที่ผ่านเกิดอะไรขึ้น เราพบว่าประเทศพัฒนาแล้ว และประเทศที่เป็นตลาดการส่งออกขนาดใหญ่กำลังเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุ การบริโภคหดตัว ทำให้การส่งออกทั่วโลกหดตัว ประเทศไทยเราออกก็เป็นประเทศที่เน้นการส่งออกหลัก จึงได้รับผลกระทบไปด้วย อย่างไรก็ว่า นับว่าประเทศไทยยังโชคดีว่ามีจุดแข็งที่ความหลากหลาย ทำให้ยังพอประคองตัวได้ ไม่ได้เจ็บหนักจนล้มละลายเหมือนในหลายประเทศที่ฝาก GDP ทั้งหมดไว้กับสินค้าเพียงกลุ่มเดียว แต่เราจะฝากความหวังไว้กับการส่งออกไม่ได้อีกต่อไป เพราะทั่วโลกกำลังอ่อนแอ หากฝากความหวังไว้กับการส่งออก ก็เหมือนรอคอยความหวังจากเศรษฐกิจโลกที่กำลังถดถอย เราจึงต้องเร่งสร้างความเข้มแข็งจากภายใน เพื่อลดผลกระทบจากภายนอกประเทศ อีกทั้งโมเดล Thailand 3.0 ยังใช้การขับเคลื่อนด้วยทุนของต่างชาติเป็นหลัก ทำให้ไม่ว่าตัวเลขการส่งออกจะสูงเท่าไร คนไทยก็ผลตอบแทนในรูปค่าแรงเท่าๆเดิมอยู่ดี ทำให้ไม่สามารถหลุดกับดักรายได้ปานกลางออกไปได้

สำหรับการสร้างความเข้มแข็งจากภายในนั้น จะเน้นไปที่การสร้างนวัตกรรม เพราะว่าหากเราใช้วิธีรับจ้างผลิตแบบเดิม ก็จะกลายเป็นว่า ทำน้อยก็ได้น้อย ทำมากก็ได้กลางๆ ซึ่งต่อไปนภายภาคหน้าเราเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุ จะทำให้การบริโภคในประเทศหดตัว และพบกับปัญหาการขาดแคลนแรงงานวัยหนุ่มสาว เราจะมาทำน้อยก็ได้น้อย ทำมากก็ได้กลางๆ ไม่ได้แล้ว เราต้องปรับประเทศไปสู่ประเทศที่ใช้นวัตกรรมในการขับเคลื่อน เพราะนวัตกรรมจะทำให้เราทำน้อยแต่ได้มาก ดังนั้นช่วงนี้เราจะเห็นว่ารัฐบาลพยายามสนับสนุน Startup กันมาก เศรษฐกิจในโมเดล Thailand 4.0 จะเน้นการขับเคลื่อนด้วยนวัตกรรม เทคโนโลยี ความคิดสร้างสรรค์ และการบริการ โดยเน้นที่ 10 อุตสาหกรรมเป้าหมาย ควบคู่ไปกับสร้างสังคมที่มีจิตวิญาณของความเป็นผู้ประกอบการและความเข้มแข็งของชุมชนและเครือข่าย เมื่อชุมชนเราแข็งแรงแล้ว เราก็จะเชื่อมต่อกับ ASEAN และโลกต่อไป

สำหรับ 10 อุตสาหกรรมเป้าหมายที่จะผลักดันการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ (S-curve) ประกอบไปด้วย 2 รูปแบบ ได้แก่ รูปแบบที่ 1 คือ First s-curve ซึ่งเป็นการลงทุนในกลุ่มอุตสาหกรรมที่มีอยู่แล้วในประเทศ อันจะส่งผลต่อการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจในระยะสั้นและระยะกลาง อย่างไรก็ตาม First s-curve ไม่เพียงพอที่จะทำให้เศรษฐกิจของประเทศไทยเติบโตได้อย่างก้าวกระโดด จึงจำเป็นต้องมี New S-curve  ควบคู่ไปด้วย

5 อุตสาหกรรมเดิมที่มีศักยภาพ (First S-curve) ประกอบด้วย

1)    อุตสาหกรรมยานยนต์สมัยใหม่

2)    อุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์อัจฉริยะ

3)    อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวกลุ่มรายได้ดีและการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ

4)    การเกษตรและเทคโนโลยีชีวภาพ

5)    อุตสาหกรรมการแปรรูปอาหาร
5 อุตสาหกรรมอนาคต (New S-curve)  ประกอบด้วย

1)    อุตสาหกรรมหุ่นยนต์

2)    อุตสาหกรรมการบินและโลจิสติกส์

3)    อุตสาหกรรมเชื้อเพลิงชีวภาพและเคมีชีวภาพ

4)    อุตสาหกรรมดิจิตอล

5)    อุตสาหกรรมการแพทย์ครบวงจร

สำหรับโมเดลเศรษฐกิจ Thailand 4.0 นี้ อาจฟังดูเป็นเรื่องไกลตัว ดูโอเวอร์และไม่น่าจะเป็นไปได้ อาจเป็นเพราะเรายังติดภาพและเคยชินกับระบบเศรษฐกิจในโมเดล Thaialnd 3.0 อย่างไรก็ตาม หากเราไม่ทำอะไรเลย หรือทำไม่สำเร็จ เราก็จะเข้าสู่ภาวะ “ทศวรรษแห่งความว่างเปล่า” ไปอีกยาวนาน แต่หากเราปฏิรูปโครงสร้างเศรษฐกิจครั้งนี้สำเร็จ เราก็จะหลุดจากกับดักรายได้ปานกลาง ไปสู่ประเทศที่มีรายได้สูง ดังนั้น เราจึงมีเพียง 2 ตัวเลือกคือ “Do or Die” หากไม่ทำอะไรเลย เราก็ตายอยู่ดี เพราะฉะนั้นลองสู้ดูสักครั้ง อย่างน้อยก็ทำให้เรายังมีโอกาสเดินหน้าต่อไปได้

สำหรับแหล่งที่มาของรูปภาพและรายละเอียดเพิ่มเติมสามารถอ่านได้ที่ https://www.facebook.com/drsuvitpage/posts/1396306724009387

สุดท้ายนี้ ถ้าใครสนใจเกี่ยวกับพัฒนาการของเศรษฐกิจไทย ผมแนะนำให้อ่านหนังสือเล่มนี้ครับ จักรกลธุรกิจไทย (From Siam to Thailand : Entrepreneurial Spirit of Immigrants in This Land of Opportunity) โดย นวพร เรืองสกุล

The post Thailand 4.0 ฝ่าทางตันประเทศไทย appeared first on A blog.

สำหรับ Co-working Space ในไทยนั้นมีมากมายหลายที่ และในช่วงปี 2014-2016 นี้ มี Co-working Space เกิดขึ้นเยอะมากเป็นประวัติการณ์ แต่ Co-working Space ที่เก่าแก่ และมีชื่อเสียงสักหน่อยก็จะมี Hubba หรือถ้าใครเป็นสาย hardware โหดๆหน่อย ก็จะมี Makerspace ที่เชียงใหม่

สำหรับผู้ที่สนใจเรื่อง Co-working Space สามารถอ่านเพิ่มเติมได้โดยคลิกที่นี่

อย่างไรก็ดี แม้ Co-working Space จะมีข้อดีหลายอย่าง แต่ก็ยังคงมีข้อจำกัดอยู่ เช่น ถ้าคุณต้องการพื้นที่ปริมาณมาก อย่างงานสร้าง Hardware ชิ้นใหญ่สักชิ้น หรือสาย Maker ที่ไอเดียจะแล่นตอนดึกๆหลังตี 2 หรืองานที่ต้องใช้โครงสร้างพื้นฐานเยอะๆ เช่น super high-speed internet high-end graphic high-end computer PC การใช้ Co-working Space จึงไม่เหมาะ แต่อย่างไรก็ตาม การสร้างนวัตกรรมหลายๆอย่างก็จำเป็นต้องใช้สิ่งเหล่านี้ แต่ก็ต้องการความเป็น community แบบ Co-working Space ด้วย จึงทำให้เกิด Co-living (for working) Space ขึ้นมา ดังที่เราจะได้ยินคำว่า หมู่บ้าน Startup หรือชุมชนนวัตกรรม อะไรทำนองนี้ในต่างประเทศ ซึ่ง Co-living Space จัดเป็น Co-working Space รูปแบบหนึ่ง แต่จะเป็นอะไรที่ Hardcore กว่า เพราะจะมีกินนอนอยู่ใน Co-living Space เลย ลักษณะจะเป็นบ้านพักที่มาทำงานร่วมกันกับทีมได้ตลอด 24  ชม.

ลองคิดดูสิครับว่า ถ้าคุณมีสถานที่ทำงานที่สามารถทำงานได้ตลอด 24 ชม. ทำกับข้าวกินกันเองได้ จัดงานปาร์ตี้เล็กๆด้วยกันได้ มีพื้นที่สาธารณะ มีสวนร่มรื่น มีสระว่ายน้ำ อยู่ใกล้ร้านกาแฟ และบาร์ มันจะดีขนาดไหน อย่างไรก็ตาม Co-living Space ก็มีข้อเสียอยู่บ้าง เช่น เสียความเป็นส่วนตัว และยังสู้ Co-working Space แบบดั้งเดิมไม่ได้ตรงที่ การย้ายที่ทำงานหรือเปลี่ยนที่การทำงานในแต่ละครั้ง สามารถทำได้ไม่สะดวกเท่า

สำหรับในประเทศไทยนั้น มีความพยายามที่จะสร้างย่านนวัตกรรม (Innovation District) โดย สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ (NIA) ซึ่งมีองค์ประกอบหลากหลาย(เช่น ผู้สร้างองค์ความความรู้ ผู้สร้างสรรค์ ผู้ทดสอบการใช้งาน)ที่ช่วยส่งเสริมในการสร้างนวัตกรรม คล้ายๆกับโมเดล silicon valley ของอเมริกา และสามารถรองรับ Startup ประเภท Hardcore Technology ได้ สำหรับรายละเอียดเรื่องย่านนวัตกรรม (Innovation District) สามารถอ่านเพิ่มเติมได้โดยคลิกที่นี่  และในย่านนวัตกรรม ก็ประกอบไปด้วย Startup Village ของ ม.มหิดลด้วย สำหรับใครที่สนใจจะไปอยู่ใน Startup Village ของ ม.มหิดล สามารถศึกษาเพิ่มเติมได้โดยคลิกที่นี่ครับ

ขอบคุณรูปภาพและเนื้อหาบางส่วนจาก Teerakiat Kerdcharoen
URL รูปภาพ https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1471096176252133&set=a.1325933184101767.1073741868.100000552957076&type=3&theater

The post Co-living Space สถานที่ทำงานที่เข้มข้นกว่า Co-working Space appeared first on A blog.

คำว่า Next Bank นั้น มีที่มาจากต่างประเทศ ปัจจุบันมีอยู่ใน 27 ประเทศทั่วโลก หากจะให้อธิบายคำว่า Next Bank ให้เข้าใจง่ายๆก็คือ เป็นชื่อของกลุ่มคน หรือ community ที่มีพลังและความสามารถ มีศักยภาพที่จะกำหนดและเปลี่ยนแปลงระบบการเงินและการธนาคารได้ และคนเหล่านี้จะช่วยกันมองหาว่าในอนาคตอุตสาหกรรมการเงินจะเป็นอย่างไร ประกอบไปด้วย 3 ส่วนคือ

1.Banker

Banker คือ ธนาคารต่างๆ  หรือพวกบริษัทหลักทรัพย์ ซึ่งกลุ่มนี้นับว่าเป็นขั้วอำนาจเก่า ควบคุมการเงินและการธนาคารโลกมาช้านาน คนกลุ่มนี้จะมีข้อมูลของลูกค้า และผู้คนจำนวน มองเห็นการเคลื่อนไหวของเงิน และตราสารต่างๆตลอดเวลา ทำให้มองเห็นภาพกว้างของระบบ เหมือนอยู่บนยอดเขา

2.Startup

หากจะให้พูดถึง Startup คงหนีไม่พ้น Fintech ซึ่งคอยสร้างนวัตกรรมใหม่ๆแก่วงการการเงินและการธนาคาร และก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในอุตสาหกรรมการเงินมาแล้วไม่น้อยกว่า 20 ปี ข้อดีของ Startup คือเหมือนคนตัวเล็กๆ แต่วิ่งเร็ว ทำเร็ว สร้างอะไรใหม่ๆได้ตลอด ในขณะที่ธนาคารเหมือนคนที่อยู่ที่สูง ตัวใหญ่ เดินช้า ส่วน Startup นั้นแม้ไม่ได้อยู่สูงจนมองเห็นภาพใหญ่เหมือนธนาคาร แต่ก็เหมือนคนอยู่ด้านล่างที่ใกล้ชิดกับประชาชนจริงๆ ทำให้รับรู้ และเข้าใจความต้องการจริงๆของคนส่วนใหญ่มากกว่านั่นเอง ซึ่งตรงจุดนี้เองที่ธนาคารและ Startup สามารถเติมเต็มให้กันและกันได้

3.Policy Maker

Policy Maker คือผู้กำหนดนโยบาย เช่น ธนาคารแห่งประเทศไทย, รัฐบาล ซึ่งคนกลุ่มนี้ทำหน้าที่ออกและกำหนดนโยบายต่างๆ

จะเห็นได้ว่าแม้ว่าที่ผ่านมา Fintech จะสร้างความเปลี่ยนแปลงทางการเงินและธนาคารอย่างไร ธนาคารก็ยังคงอยู่อย่างมั่นคง (แต่หลังๆมา โดยเฉพาะในปีนี้ ต้องยอมว่า blockchain สามารถสั่นคลอนความมั่นคงของธนาคารได้อย่างหนักแบบที่ไม่เคยมีใครทำได้มาก่อน) ส่วนนึงก็ต้องยอมรับในความสามารถในการปรับตัว และเปิดรับอะไรใหม่ๆอยู่ตลอดเวลาของธนาคาร ในขณะเดียวกัน ธนาคารกับ Fintech ก็อยู่กับแบบได้ประโยชน์ร่วมกัน มากกว่าจะมาทำลายล้างกัน เพราะทั้งคู่ ต่างมีจุดเด่นที่สามารถเติมเต็มให้กันได้ ดังที่กล่าวไปแล้วข้างต้น เมื่อทั้ง 2 มารวมกับ Policy Maker หรือผูู้กำหนดนโยบายซึ่งสามารถเห็นภาพรวมของทั้งประเทศ และมีอำนาจในการออกและกำหนดนโยบาย ทำให้เกิด Next Bank ซึ่งเป็นกลุ่มที่มีความสามารถในการมองเห็นอนาคตของอุตสาหกรรมการเงินนั่นเอง

The post Next Bank คืออะไร appeared first on A blog.