ในอดีตที่ผ่านมา เราเชื่อว่าปัญหาเศรษฐกิจเป็นสาเหตุหลักที่ส่งผลให้คนเกิดความเครียดและฆ่าตัวตาย ซึ่งตัวเลขในอดีตก็เป็นเช่นนั้น

ในอดีตที่ผ่านมา เมืองไทยเคยมีอัตราการฆ่าตัวตายต่ำสุดอยู่ที่ประมาณ 5 คน ต่อประชากร 1 แสนคน และสูงสุดอยู่ที่ 8.59 ต่อประชากร 1 แสน ในปี 2542 ซึ่งเป็นช่วงหลังวิกฤตต้มยำกุ้งที่เศรษฐกิจไทยกำลังทรุดหนัก หลังจากนั้นเศรษฐกิจก็เริ่มฟื้นตัว ตัวเลขการฆ่าตัวตายก็ลดลงตามลำดับ

แต่ว่าเมื่อประเทศไทยเริ่มเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุตั้งแต่ปี 2553 อัตราการฆ่าตัวตายก็ทยอยพุ่งสูงขึ้นมาอีกครั้ง ซึ่งเหมือนกับประเทศอื่นๆในเอเชียที่เข้าสู่สังคมผู้สูงอายุก่อนเรา และล่าสุด ตอนนี้อัตราการฆ่าตัวตายเราแซงช่วงวิฤตต้มยำกุ้งไปเรียบร้อยแล้ว

นอกจากนี้ เมื่อพิจารณาเป็นรายเขตพื้นที่แล้ว ยังพบความสัมพันธ์กับอายุนั่นคือ เขตสุขภาพที่ 1 ซึ่งประกอบด้วย เชียงใหม่ เชียงราย ลำพูน ลำปาง แพร่ น่าน พะเยา แม่ฮ่องสอน มีอัตราการฆ่าตัวตายสำเร็จสูงที่สุด ซึ่งเขตสุขภาพดังกล่าว หากดูอายุเฉลี่ยของประชากรในเขตนั้น ก็จะพบว่ามีอายุเฉลี่ยของประชากรสูงที่สุดในประเทศ

การฆ่าตัวตายไม่เพียงเกิดความสูญเสียในทางเศรษฐกิจเท่านั้น แต่ยังมีผลกระทบต่อจิตใจของคนใกล้ชิดอีกด้วย

เป็นความจริงที่ว่า เมื่อประเทศใดเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุ เศรษฐกิจก็จะค่อยๆซึมลงทีละนิด อย่างไรก็ตามหากมองปัจจัยด้านเศรษฐกิจอย่างเดียว ก็จะพบว่าสถานการณ์เศรษฐกิจตอนนี้ยังดีกว่าช่วงวิกฤตต้มยำกุ้งมาก ดังนั้นการฆ่าตัวตายในสังคมผู้สูงอายุจึงน่าจะมีปัจจัยเรื่อง ความเหงา และความเบื่อทางร่างกายร่วมด้วย

ญี่ปุ่น ซึ่งเป็นประเทศแรกในเอเชียที่เข้าสู่สังคมผู้อายุก่อนใครก่อน กำลังมีวิวัฒน์ไปอีกขั้น นั่นคือ ผู้สูงอายุ พากันออกมาขโมยของ เพียงเพราะว่า อยากติดคุก เนื่องจากคนแก่หลายคนไม่มีเงินเก็บเพียงพอ เหนื่อยแรง อ่อนล้า แต่ในคุกมีข้าวให้กิน มีที่ให้นอน แถมมีเพื่อนไม่ต้องเหงาอีกต่างหาก

รอดูกันว่าไทยจะผ่านวิกฤตครั้งนี้ไปได้อย่างไร จะงดงาม หรือสูญเสียยิ่งกว่าประเทศอื่นๆที่เจอวิกฤตเช่นเดียวกับเรา

The post ฆ่าตัวตายพุ่งสูง ฤาเป็นเพราะไทยกำลังแก่ชรา appeared first on A blog.

เป็นทราบกันดีในทางจิตวิทยามานานมากแล้วว่า คำชมหรือคำด่า มีความสัมพันธ์ต่อระบบการให้รางวัลหรือการลงโทษ การชมหรือการด่าจึงมีผลต่อพฤติกรรม ต่อคนทุกวัย ไม่เฉพาะกับเด็ก แต่เราคงเคยเห็นว่า การชมเด็ก บางครั้ง ก็ไม่ได้ทำให้ผลลัพธ์ออกมาดีเสมอไป เด็กที่เรียนได้เกรดดีๆ แต่พอมีคนไปชมมากๆ กลายเป็นผลการเรียกตกไปก็มี แบบนี้เรียกเหลิงหรือเปล่านะ แล้วต้องชมอย่างไรละ จึงจะถูกวิธี

การศึกษาชื่อ Praise for Intelligence Can Undermine Children’s Motivation and Performance พบว่าการชมที่ผลลัพธ์ (ในการศึกษาใช้คำว่า praise for intelligence) จะให้ผลในทางลบ ตรงข้ามกับการชมที่ความสามารถ (ในการศึกษาใช้คำว่า praise for effort) ที่ทำให้เด็กมีแรงจูงใจและความพยายามมากขึ้น

ดังนั้นในการชม ควรชมที่ความสามารถ เช่น 

• ความพยายาม
• ความอดทน
• การวางแผน
• การเปิดกว้าง
• ไม่ย่อท้อต่อความลำบาก
• ไม่กลัวความยาก
• ยอมรับความท้าทาย
• การปรับปรุงตัวเอง

และควรหลีกเลี่ยงการชมเด็กที่ผลลัพธ์ เช่น

• เรียนเก่ง
• ได้เกรดดี
• คะแนนดี

การศึกษาทางจิตวิทยาหลายครั้งพบว่า การชมเด็กที่ผลลัพธ์ที่เค้าทำได้ จะทำให้เค้าติดอยู่ตรงนั้น และยอมแพ้ต่อปัญหาง่ายขึ้น หลายๆครั้งพบว่ามี performance ที่แย่ลง อย่างไรก็ดี หากคนเราได้เรียนรู้ทักษะชีวิตที่มากเพียงพอ และเติบโตเป็นผู้ใหญ่ มีวุฒิภาวะที่เพียงพอ จะทำให้เข้าใจและยอมรับที่ผลลัพธ์ได้อย่างเต็มที่ ดังนั้น ถ้าเป็นคนวัยทำงาน อย่างหัวหน้า ชม ลูกน้องที่ผลลัพธ์ เพื่อเป็นแรงจูงใจในการทำงาน ก็สามารถทำได้อย่างไม่มีปัญหา และมักได้ผลลัพธ์ที่ดีด้วย

Source: Claudia M. Mueller and Carol S. Dweck, Praise for Intelligence Can Undermine Children’s Motivation and Performance, Journal of Personality and Social Psychology 1998, Vol. 75, No. 1, 33-52

จากกราฟจะเห็นได้ว่าการชมเด็กที่ความสามารถ (เส้นไข่ปลา) จะทำให้เด็กสู้มากขึ้นเรื่อยๆ หลังจากที่พบกับความล้มเหลว ในขณะที่การชมเด็กที่ผลลัพธ์ จะทำให้เด็กถอดใจยอมแพ้มากขึ้นเรื่อยๆเมื่อเจอความล้มเหลว

สุดท้ายนี้ อยากแนะนำ หนังสือ คู่มือออกแบบการเรียนรู้เพื่อสร้าง Growth Mindset ซึ่งเหมาะกับครู และผู้ปกครองมากๆครับ

The post ชมเด็กอย่างไรให้ถูกวิธี และไม่เกิดผลเสียตามมา appeared first on A blog.